Kayseri’de bayram sabahı, sadece bir takvim yaprağının değişmesi değildir; şehrin ritmi bambaşka bir ahenge bürünür. Gün henüz ağarmadan camilere doğru akan insan seli, sokaklara yayılan o tanıdık telaş ve fırınlardan yükselen taze ekmek kokusu… Hepsi, bayramın geldiğini sessizce ama güçlü bir şekilde ilan eder.
Bu şehirde bayram, biraz da hatıralarla yaşanır. Eski taş evlerin avlularında kurulan sofralar, kapı kapı dolaşan çocukların neşesi ve büyüklerin o içten “iyi bayramlar” dilekleri… Her biri, zamanın yavaşladığı bir an gibi. Modern hayatın koşuşturması bir günlüğüne kenara çekilir; yerini paylaşmanın, hatırlamanın ve hatırlanmanın sıcaklığı alır.
Kayseri insanı için bayram, sadece ziyaret değil, gönül alma vaktidir. Küslüklerin unutulduğu, mesafelerin kısaldığı, bir çayın bile uzun sohbetlere dönüştüğü o özel zaman dilimi… Belki de bu yüzden bayram, burada en çok kalpte hissedilir.
Şehrin serin sabahında yankılanan selamlar, akşamüstü tatlı bir yorgunluğa bırakır kendini. Ama o yorgunluk bile huzurludur. Çünkü bayram, geride sadece geçen saatleri değil, birbirine biraz daha yaklaşmış kalpleri bırakır.
Kayseri’de bayram, işte tam da budur: Sade, samimi ve derin.
About the Author
